Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), Türkiye siyasi tarihinde önemli bir yer tutmaktadır. İktidarını kaybettikten sonra yaşadığı dönüşüm, partinin muhalefet kimliğini pekiştirmiştir. Bu süreç, CHP’nin siyasi arenada nasıl bir rol üstlendiğini ve toplumsal değişim taleplerine nasıl yanıt verdiğini anlamak açısından kritik öneme sahiptir.
CHP'nin muhalefet partisi olmasının temel nedeni, 1950 genel seçimlerini kaybettikten sonra iktidarı barışçıl bir şekilde devretmesidir. Bu kararla Türkiye'de çok partili siyasi yaşamın başlamasına öncülük etmiştir.
CHP, 1960'lı yıllardan itibaren sola açılarak kendisini "ortanın solu" olarak konumlandırmış ve 1970'lerde ideolojisini "demokratik sol" olarak tanımlamıştır. Bu süreçte, yoksul ve ezilen kesimlere yönelik politikalarla toplumsal muhalefet kimliği kazanmıştır.
CHP, 1973-1977 yılları arasında geniş bir kapsamda muhalefet yapmıştır. Ancak, genel olarak iktidar olup olmamaktan ziyade, var olanı değiştirme, bunu talep etme, deneme, mücadele etme veya çaba gösterme anlamında muhalif olarak değerlendirilebilir.
Günümüzde CHP'nin muhalefet tarzı ve iktidar stratejisi, ideolojik-politik hattındaki yanlışlıklar, belirsizlikler ve siyaset yapma tarzındaki sorunlar nedeniyle eleştirilmektedir.
